Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΛΥΣΗΣ ΔΔΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

Αν η απεσταλμένη του ΓΓ του ΟΗΕ διαπιστώσει ότι σκεφτόμαστε άλλα σενάρια, ή ότι διστάζουμε για επανάληψη των συνομιλιών, οι εξελίξεις θα είναι απρόβλεπτες

Ενόψει της επίσκεψης της ειδικής απεσταλμένης του ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο, προκειμένου να διερευνήσει τις δυνατότητες σύγκλησης νέας διάσκεψης για επίλυση του Κυπριακού, το ΔΣ του ΟΠΕΚ εκφράζει την πεποίθηση ότι αυτή η προσπάθεια θα πρέπει να επιτύχει, διαφορετικά θα είναι αυξημένες οι πιθανότητες το Κυπριακό να θεωρηθεί ως άλυτο πρόβλημα, με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον.

Το ΔΣ του ΟΠΕΚ θεωρεί εξαιρετικής σημασίας το να δοθεί από την πλευρά μας το σαφές μήνυμα για ετοιμότητα επανέναρξης της διαπραγμάτευσης από το σημείο που έμειναν ένα χρόνο πριν, με παράλληλη δήλωση αποδοχής – χωρίς αστερίσκους – του Πλαισίου Γκουτέρες. Να θεωρηθούν κεκτημένες οι συγκλίσεις που έχουν επιτευχθεί και να αρχίσει μια διαπραγμάτευση με «παράλληλα τραπέζια», η οποία και να ολοκληρώσει το έργο της σε «μερικές μέρες ή εβδομάδες» (Ν. Μαυρογιάννης). Εάν κάτι τέτοιο δεν γίνει με υπαιτιότητα της πλευράς μας, οι εξελίξεις θα είναι οπωσδήποτε δυσάρεστες, και θα εμπεριέχουν κινδύνους για εμφάνιση οποιουδήποτε σεναρίου.

Παράλληλα, το ΔΣ του ΟΠΕΚ θεωρεί ότι τόσο το πολιτικό προσωπικό της ελληνοκυπριακής πλευράς, όσο και η κοινωνία, θα πρέπει να έχουν σαφή εικόνα για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να επιτευχθεί, για το τι είναι εφικτό και τι καταστροφικό:

  1. Οι οποιεσδήποτε σκέψεις για «λύση δύο κρατών» θα πρέπει να εγκαταλειφθούν, εκτός των άλλων και επειδή κάτι τέτοιο δεν γίνεται αποδεκτό από κανένα διεθνή παράγοντα (Γενική Γραμματεία ΟΗΕ, Συμβούλιο Ασφαλείας, Ευρωπαϊκή Ένωση κλπ.). Αλλά, ακόμη και αν κάτι τέτοιο ήταν εφικτό, οι παρενέργειες και οι κίνδυνοι για το μέλλον των Ελληνοκυπρίων θα ήταν ολέθριοι:

(α) Η Κύπρος θα εντασσόταν στο «στρατόπεδο» της κρίσης στην περιοχή, αντί να αποτελεί νησίδα προόδου και σταθερότητας.

(β) Η παρουσία της Τουρκίας στα κατεχόμενα θα διέφευγε από το σημερινό πλαίσιο «προσωρινότητας» και θα αποκτούσε χαρακτήρα απροσχημάτιστης, νόμιμης, και μόνιμης επιβολής. Αυτόματα, το «βόρειο κράτος» θα μετατρεπόταν σε μόνιμο προτεκτοράτο της Τουρκίας, με τη νομιμοποίηση της παρουσίας του τουρκικού στρατού απέναντί μας να είναι μόνο ένα από τα πολλά καθημερινά προβλήματα.

(γ) Η οικονομία του «νότιου κράτους» θα καθηλωνόταν, χωρίς δυνατότητες αξιόλογης ανάπτυξης. Ο ανταγωνισμός, σε όλους τους τομείς, από ένα κράτος ακριβώς δίπλα μας θα γινόταν πραγματικά αισθητός – πράγμα που, λόγω της παράνομης φύσης του σήμερα, δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό.

(δ) Η υπόθεση ΑΟΖ και αξιοποίηση του φυσικού αερίου θα μετατρεπόταν σε μέγα παθητικό. Αξιοποίηση του φυσικού αερίου θα προϋπέθετε εξ υπαρχής διαπραγμάτευση τόσο με την Τουρκία όσο και με το «βόρειο κράτος» για καθορισμό νέων ορίων ΑΟΖ. Ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι αυτό θα δημιουργούσε ένα νέο Κυπριακό, και οπωσδήποτε θα ανέστελλε είτε επ’ αόριστον, είτε για πολλά χρόνια την αξιοποίηση του φυσικού αερίου. Το οποίο και θα μετατρεπόταν τελεσίδικα σε πηγή επιπλέον τριβών, αντί για ενοποιό στοιχείο.

  1. Ανάλογα δυσάρεστες συνέπειες θα έχει για την ελληνοκυπριακή κοινωνία και το ενδεχόμενο μη επιτυχίας της τελευταίας προσπάθειας του ΓΓ του ΟΗΕ με ευθύνη της δικής μας πλευράς. Κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε απρόβλεπτες συνέπειες:

(α) Αν ο διεθνής παράγοντας επιβεβαιώσει ότι για τη μη επίλυση ευθύνεται η πλευρά μας, τα πράγματα δεν πρόκειται να μείνουν «όπως είναι». Με αποενοχοποιημένη την Τουρκία, η παρουσία της στον Βορρά θα αποκτήσει χαρακτήρα οιονεί νομιμότητας, τόσο στρατιωτικά, όσο και πολιτικά. Ακόμη και αν ο ΓΓ του ΟΗΕ δεν επιρρίψει απερίφραστα ευθύνες στην πλευρά μας, πιθανότατα θα αναγγείλει την έναρξη μιας επ’ αόριστον περιόδου «περισυλλογής» των πλευρών, με τα τετελεσμένα επί του εδάφους να γίνονται πλέον εντελώς ανεξέλεγκτα.

(β) Η τουρκοκυπριακή κοινωνία, χωρίς προοπτική λύσης, θα υποκύψει και πολιτικά στον απόλυτο έλεγχο της Άγκυρας.

(γ) Η οικονομία στα κατεχόμενα θα περάσει τελεσίδικα στα χέρια της Τουρκίας, συμπληρώνοντας το παζλ της μετατροπής των κατεχομένων σε προτεκτοράτο της Άγκυρας, με την ανοχή της διεθνούς κοινότητας.

(δ) Τα πιο πάνω, σε συνδυασμό με την επίταση του εποικισμού, της οικοδομικής ανάπτυξης σε υπό επιστροφή περιοχές και τη μετανάστευση των Τουρκοκυπρίων, θα δημιουργήσουν μια κατάσταση στην οποία απέναντί μας θα έχουμε την «σκληρή» εκδοχή της Τουρκίας, σε όλους τους τομείς, από τον στρατιωτικό μέχρι τον οικονομικό.

(ε) Δεν θα υπάρχει η δυνατότητα να επιτύχουμε συνέχισης της παρουσίας της UNFICYP στην Κύπρο. Αυτήν τη στιγμή προσδοκούμε σε ανανέωση της θητείας της για έξι μήνες, μόνο χάρις στην επιμονή του ΓΓ του ΟΗΕ, ο οποίος πιστεύει ότι σε αυτό το εξάμηνο είναι εφικτή η λύση.

(στ) Η αξιοποίηση του φυσικού αερίου στην ΑΟΖ της Κύπρου θα είναι αδύνατη. Είναι άλλο η δυνατότητα – έστω και μετ’ εμποδίων – για πραγματοποίηση απλώς διερευνητικών γεωτρήσεων (και μάλιστα σε περίοδο προσδοκίας ότι μπορεί να λυθεί το Κυπριακό), και άλλο πράγμα η διενέργειαεξόρυξης φυσικού αερίου, σε περίοδο λήξης κάθε προσπάθειας για επίλυση. Με δεδομένη τη «Συμφωνία Οριοθέτησης ΑΟΖ» μεταξύ Τουρκίας και «ΤΔΒΚ», έστω κι αν αυτή δεν αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ, η Τουρκία, σε πρώτο στάδιο, θα εμποδίσει δια των κανονιοφόρων την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων από την Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ σε δεύτερο στάδιο θα προχωρήσει, «ενεργώντας εκ μέρους των Τουρκοκυπρίων», στην υλοποίηση γεωτρήσεων στη νότια ΑΟΖ. Η επικίνδυνη αλλά και προβλέψιμη αυτή προοπτική δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, το ΔΣ του ΟΠΕΚ θεωρεί ότι κάθε σκέψη για «λύση δύο κρατών», ή για μη επανάληψη των συνομιλιών, προκειμένου «να μείνουμε όπως είμαστε», θα πρέπει να είναι εκτός συζήτησης. Τόσο στους κόλπους της πολιτικής ηγεσίας, όσο και μέσα στην ελληνοκυπριακή κοινωνία. Μη επανάληψη των συνομιλιών με δική μας ευθύνη θα συνεπάγεται αρνητικές, απρόβλεπτες και ανεξέλεγκτες εξελίξεις. Η συνειδητή και ενεργητική επιδίωξη της ΔΔΟ είναι η μόνη διέξοδος. Οφείλουμε να διεκδικήσουμε δυναμικά τη διάνυση του «τελευταίου μιλιού» προς τη λύση. Εάν τελικά αυτή δεν επιτευχθεί, θα πρέπει να είναι σαφές για τους τρίτους πως εμείς κάναμε ότι μπορούσαμε, και πως την αποκλειστική ευθύνη για την αποτυχία έχει ή Άγκυρα. Μόνο αν πείσουμε πως πράγματι θέλουμε λύση ΔΔΟ η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα χάσει οριστικά το μοναδικό ισχυρό και αποτελεσματικό της όπλο: Τη στήριξη της διεθνούς κοινότητας.

Από το ΔΣ του ΟΠΕΚ
Advertisements

«ΛΥΣΗ ΔΥΟ ΚΡΑΤΩΝ» ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ Ε.Ε.

iepslkefkjgit

Το ΔΣ του ΟΠΕΚ εκφράζει την πεποίθηση ότι είναι εντελώς ανεδαφικές οι ανεπίσημες συζητήσεις που βασίζονται σε θεωρίες και σενάρια για «λύση δύο κρατών».

Η Συνθήκη Προσχώρησης της 16ης Απριλίου 2003 (Πρωτόκολλο 10) προνοεί «ένταξη όλης της επικράτειας της Κύπρου στην ΕΕ, με εφαρμογή του κεκτημένου στις περιοχές που ελέγχει η Κυπριακή Κυβέρνηση, με αναστολή εφαρμογής του κεκτημένου στις περιοχές στις οποίες η Κυπριακή Κυβέρνηση δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο». Η Συνθήκη αναφέρει ότι «σε περίπτωση λύσης, η αναστολή θα αρθεί, σύμφωνα με ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου, στη βάση σχετικής πρότασης της Επιτροπής. Επιθυμία της ΕΕ είναι η Προσχώρηση να ωφελήσει όλους τους πολίτες της Κύπρου και να προωθήσει την εσωτερική ειρήνη και συμφιλίωση».

Επισημαίνεται συναφώς ότι η Κύπρος συμμετέχει νομικά ολόκληρη στην ΕΕ και το θεσμικό πλαίσιό της δεν παρέχει σε κανένα μεμονωμένο  κράτος το δικαίωμα της επαναδιαπραγμάτευσης. Πολύ περισσότερο από τη στιγμή που η Συνθήκη αφορούσε την προσχώρηση δέκα κρατών, και όχι μόνο της Κύπρου.

Επομένως, κάθε σκέψη να εγκαταλειφθεί ο στόχος για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, να αλλάξουμε δηλαδή τη βάση της επιδιωκόμενης λύσης στο Κυπριακό, θα οδηγήσει σε αμφισβήτηση της βάσης της ένταξης στην ΕΕ, όπως την οικοδόμησε η Συνθήκη Προσχώρησης. Θα δώσει επιχειρήματα για να αμφισβητηθεί το πολιτικό και νομικό πλαίσιο που έθεσε το Πρωτόκολλο 10.

Κανένα θεσμικό όργανο στην ΕΕ δεν θα επιτρέψει την αλλοίωση του κεκτημένου της ένταξης των δέκα χωρών το 2004. Αν παρ’ ελπίδα η Κύπρος επιδιώξει οποιαδήποτε στιγμή να τροποποιήσει το νομικό πλαίσιο, αυτό δεν υπάρχει περίπτωση να της επιτραπεί, αφού κάτι τέτοιο θα προκαλούσε πρωτόγνωρους τριγμούς στο ευρωπαϊκό σύστημα. Από την άλλη, τυχόν εκ μέρους μας αμφισβήτηση της Συνθήκης Προσχώρησης θα οδηγήσει την Επιτροπή και κράτη-μέλη να θέσουν το ζήτημα μιας διαπραγμάτευσης από την αρχή με τις «οντότητες» που θα προκύψουν από μια ενδεχόμενη διευθέτηση του τύπου  «δύο κράτη δίπλα δίπλα».

Ο ΟΠΕΚ έχει καταγράψει μια πολύ σημαντική συμμετοχή στη μάχη για την ένταξη στην ΕΕ και στη συνέχεια στην ευρωζώνη. Ο ΟΠΕΚ στηρίζει το ευρωπαϊκό εγχείρημα, όπως υποστήριξε σταθερά τη στρατηγική του Γ. Κρανιδιώτη να καταστήσουμε την ΕΕ «καταλύτη της λύσης». Γι’ αυτό, το ΔΣ θεωρεί επιπόλαιες τις σκέψεις για «δύο κράτη», αφού εκτός των άλλων, κάτι τέτοιο περικλείει τον κίνδυνο της αποσταθεροποίησης της ίδιας της συμμετοχής μας στην ΕΕ, όπως την κατακτήσαμε την 1η Μαΐου 2004.

Από το ΔΣ του ΟΠΕΚ

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΛΛΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η συμφωνία για τον Συνεργατισμό και άλλες αποφάσεις προκαλούν ανασφάλεια στην κοινωνία για τις προοπτικές

Το ΔΣ του ΟΠΕΚ εκφράζει την ανησυχία του για τους χειρισμούς και τις αποφάσεις σε μια σειρά από ζητήματα που αφορούν την Οικονομία. Το πιο πρόσφατο ζήτημα που έτυχε χειρισμού ήταν η πώληση του υγιούς τμήματος της ΣΚΤ στην Ελληνική Τράπεζα. Το ΔΣ παρατηρεί τα εξής:

  1. Το συνολικό κόστος για τους φορολογούμενους πολίτες από τη διαχείριση του Συνεργατισμού και τη συμφωνία πιθανόν τελικά να υπερβεί τα 5 δις, δηλαδή το 25% του ΑΕΠ. Αυτά τα δισεκατομμύρια θα μπορούσαν να επενδυθούν για το παραγωγικό όφελος της Κυπριακής οικονομίας, και συνεπώς της Κυπριακής κοινωνίας. Είναι προφανές ότι το κόστος για τον φορολογούμενο θα ήταν πολύ μικρότερο, εάν γινόταν ουσιαστική μεταρρύθμιση του Συνεργατισμού έστω και πριν από ένα χρόνο. Όμως, τίθεται και το ερώτημα γιατί χρειάστηκε το δημόσιο να δώσει τόσα «δώρα» στην Ελληνική Τράπεζα για να αγοράσει ένα καλό χαρτοφυλάκιο; Γιατί χρειάστηκε να δοθεί αυτή η τεράστια εγγύηση (Asset Protection Scheme) για μέρος του χαρτοφυλακίου που πωλήθηκε;  Εάν τα δάνεια αυτά είναι πιο υψηλού κινδύνου, τότε θα έπρεπε να είχαν και πιο υψηλό επιτόκιο.  Και εάν δεν είχαν πιο υψηλό επιτόκιο, γιατί ο Συνεργατισμός έδινε ή ρύθμιζε τέτοια δάνεια;
  2. Οι συστημικές τράπεζες περιορίζονται πλέον σε δύο, πράγμα το οποίο δεν διευκολύνει μακροπρόθεσμα τη δημιουργία συνθηκών υγιούς ανταγωνισμού.
  3. Το πρόβλημα με τα Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια παραμένει ανοιχτό. Το ποσό των 7 δις παραμένει στα χέρια του κράτους, και το κόστος θα κληθούν να το αναλάβουν οι πολίτες που δεν έχουν ή εξυπηρετούν κανονικά τα δάνειά τους, πράγμα εντελώς απαράδεκτο.
  4. Τα προβλήματα με τον Συνεργατισμό ξεκίνησαν πριν από τουλάχιστον 20 χρόνια. Και γι’ αυτό φέρει ευθύνη το σύνολο του πολιτικού συστήματος, που δεν αντιμετώπισε τα προβλήματα έγκαιρα. Ειδικότερες ευθύνες, έστω και έμμεσες, φέρουν τα κόμματα εξουσίας, των οποίων μέλη και στελέχη διαχειρίζονταν τα Συνεργατικά Πιστωτικά Ιδρύματα στο παρελθόν, και στα οποία η κακοδιαχείριση και οι ατασθαλίες ήταν ο κανόνας. Όμως, η κυβέρνηση φέρει βαρύτατες ευθύνες, αφού είχε αποκλειστικά στα χέρια της τη ΣΚΤ τα τελευταία πέντε χρόνια. Είχε δηλαδή τον άμεσο έλεγχο και εποπτεία. Και φέρει ευθύνη για το αποτέλεσμα, επειδή (α) για πέντε χρόνια έδινε στην κοινωνία λανθασμένη εικόνα για την κατάσταση και το μέλλον του Συνεργατισμού, (β) διαχειρίστηκε το θέμα της διοίκησης με καθαρά κομματικούς όρους, εντελώς ανεξάρτητους από κριτήρια ικανότητας, και (γ) επέλεξε για μεγάλο χρονικό διάστημα την απραξία, ώστε τα αδιέξοδα να δημιουργήσουν συνθήκες μονοδρόμου στις αποφάσεις της.
  5. Οι υποδείξεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δεν έτυχαν της απαραίτητης προσοχής. Αν υιοθετούνταν έγκαιρα, η κατάληξη θα ήταν πιθανότατα διαφορετική.
  6. Οι συνολικοί χειρισμοί και η κατάληξη του θέματος της ΣΚΤ ανέδειξε και ένα άλλο ζήτημα: Οι εποπτικοί μηχανισμοί δεν λειτουργούν επαρκώς. Η Κεντρική Τράπεζα θα πρέπει άμεσα να αναβαθμίσει τον εποπτικό και ελεγκτικό της ρόλο, γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα. Η μη τήρηση οδηγιών από τις τράπεζες, η καταστρατήγηση ακόμη και δικών τους κανονισμών, θα πρέπει να σταματήσουν άμεσα, πριν οδηγηθούμε σε νέα τραπεζική κρίση. Ανάλογη σπουδή θα πρέπει να επιδειχθεί και από τον Γενικό Εισαγγελέα, ιδιαίτερα αναφορικά με εκκρεμούσες σχετικές αγωγές, των οποίων η εκδίκαση θα μπορούσε να συμβάλει στο να ξεκαθαρίσει – με τον ένα ή τον άλλο τρόπο – το τοπίο στη λειτουργία των τραπεζών.

Το ΔΣ του ΟΠΕΚ θεωρεί ότι ο χειρισμός του Συνεργατισμού και η κατάσταση του τραπεζικού συστήματος γενικότερα γίνονται ακόμη πιο ανησυχητικά από τη στιγμή που μια σειρά από άλλες αποφάσεις στα οικονομικά ζητήματα υστερούν σε δημιουργικό ορθολογισμό. Το ΔΣ πιστεύει ότι επείγει η υιοθέτηση ενός πλαισίου σταθεροποίησης, συνδυασμένης με ανάπτυξη και κοινωνική δικαιοσύνη, με ενίσχυση των πιο αδύναμων τμημάτων της κοινωνίας μας. Αυτό το πλαίσιο θα πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνει:

(α) Αξιοποίηση των ευκαιριών που η συμμετοχή μας στην ΕΕ παρέχει: ευρωπαϊκά προγράμματα, πλήρης συμμετοχή στα διαρθρωτικά ταμεία και τις περιφερειακές πολιτικές, με στόχο τη μεγιστοποίηση του αναπτυξιακού αποτελέσματος.

(β) Ουσιαστική αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα, ώστε να αλλάξουν οι συνθήκες λειτουργίας του, με την τεχνολογική αναβάθμισή του και με την εισαγωγή νέων μορφών αξιόπιστης αξιολόγησης των λειτουργών του. Η πρόσφατη συμφωνία για μερική και σταδιακή άρση των αποκοπών των δημοσίων υπαλλήλων θα έπρεπε να συνδυαστεί με ριζικές αλλαγές στη διάρθρωση του δημόσιου τομέα, προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού. Αυτό θα πρέπει να γίνει άμεσα, έστω και εκ των υστέρων.

(γ) Ενίσχυση των δημόσιων επενδύσεων στους τομείς των νέων τεχνολογιών και της καινοτομίας, με έμφαση στις νέες μορφές απασχόλησης. Επείγει ο απεγκλωβισμός της προοπτικής ανάπτυξης από τον σχεδόν αποκλειστικό προσανατολισμό σε παραδοσιακούς και μη εξασφαλισμένους μακροπρόθεσμα τομείς (κατασκευαστικός, λογιστικές υπηρεσίες, πώληση υπηκοοτήτων κλπ.). Ακόμη και οι επενδύσεις στον τουριστικό τομέα θα πρέπει να είναι προσεκτικές. Τα τελευταία χρόνια δαπανήθηκαν πολλά εκατομμύρια για τη χρηματοδότηση αύξησης κλινών, εν όψει της εισροής Ρώσων τουριστών. Αυτή η επένδυση είναι σήμερα μετέωρη, μετά την επιστροφή του ρεύματος τουριστών στην Τουρκία.

(δ) Δημιουργία του κατάλληλου περιβάλλοντος για προσέλκυση ξένων επενδύσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας, με μείωση της γραφειοκρατίας και  με πλήρη ανάπτυξη της ψηφιακής τεχνολογίας.

(ε) Παράλληλα με την ενίσχυση των εισοδημάτων των χαμηλόμισθων και χαμηλοσυνταξιούχων, η Πολιτεία θα πρέπει να μεριμνήσει για την αύξηση του «κοινωνικού μισθού»: Η ισοτιμία μεταξύ των πολιτών, προς όφελος όλων, ενισχύεται μέσα από πολιτικές που παρέχουν αξιόπιστες υπηρεσίες στην υγεία, στην εκπαίδευση, στις συγκοινωνίες κλπ.

Η ανάπτυξη αυξάνει την απασχόληση και αυτή με τη σειρά της δίνει, σε κράτη όπως η Κύπρος, τις πιο κατάλληλες ευκαιρίες για να προωθήσουν την ισότιμη συμμετοχή των πολιτών τους στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Από το ΔΣ του ΟΠΕΚ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ

Ιστορική συμφωνία Ελλάδας-Σκοπίων: Οι λύσεις στα προβλήματα επιτυγχάνονται όταν πρυτανεύει η ηγετική συμπεριφορά, η αποφασιστικότητα, και ο ορθολογισμός

Η υπογραφή της ιστορικής συμφωνίας ανάμεσα στην Ελλάδα και στα Σκόπια προδιαγράφει πολλές δυνατότητες συνεργασίας και ανάπτυξης, και για τις δύο χώρες. Ένα πρόβλημα δεκαετιών έφτασε στη λύση του, κάτω από την αιγίδα των Η.Ε. και με την καθοριστική συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ΔΣ του ΟΠΕΚ θεωρεί ότι από τη συμφωνία αυτή μόνο θετικά μπορούν να προκύψουν για την περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου.

Οι Πρωθυπουργοί και οι Υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών απέδειξαν ότι για την επίτευξη λύσεων προϋποτίθεται η ύπαρξη ανοιχτού πνεύματος, τόλμης και αποφασιστικότητας, ορθολογισμού, και αντίστασης στον πειρασμό του λαϊκισμού. Η συμφωνία αποτελεί σημαντική εξέλιξη και για τον λόγο ότι οι ηγέτες των δύο χωρών δεν λύγησαν μπροστά στον λαϊκισμό και τον παροξυσμό, παρά το γεγονός ότι αυτά κυριάρχησαν στον χώρο της αντιπολίτευσης των δύο χωρών.

Η υπογραφή της συμφωνίας συνέπεσε με τη δημοσιοποίηση της τελευταίας έκθεσης του ΓΓ του ΟΗΕ για την Unficyp. Ο κ. Γκουτέρες, αξιοποίησε αυτήν την ευκαιρία για να καλέσει τους δύο ηγέτες στην Κύπρο να επιδείξουν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά ηγεσίας:

  1. Καλεί τους δύο ηγέτες να επιδείξουν επιτέλους τόλμη, αποφασιστικότητα και επαρκή βούληση, αφού προηγουμένως πουν καθαρά τι ακριβώς θέλουν («οι ηγέτες θα χρειαστεί να επανέλθουν στην αίσθηση του επείγοντος, να αντιμετωπίσουν τη διάβρωση της εμπιστοσύνης, και να δώσουν ισχυρές και αδιαμφισβήτητες ενδείξεις πολιτικής βούλησης»).
  2. Προαναγγέλλει την εκ μέρους ειδικού απεσταλμένου του σύντομη έναρξη διαδικασίας διερεύνησης των προθέσεων των δύο ηγετών, κατά τρόπο πιο επιτακτικό σε σχέση με το παρελθόν. Ο ΓΓ ουσιαστικά προαναγγέλλει ότι ναι μεν δεν θα πιέσει επί της ουσίας καμιά πλευρά, αλλά ότι δεν είναι διατεθειμένος επί της διαδικασίας να αποδεχτεί τακτικισμούς, «ήξεις αφήξεις», παρελκυστικές και ανειλικρινείς πρακτικές.
  3. Δεν καλύπτει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στο θέμα του Πλαισίου, αφού αναφέρεται σε έγγραφο της 30ης Ιουνίου – όπως ο κ. Ακιντζί – και όχι σε «έγγραφο της 4ης Ιουλίου», όπως ο Ελληνοκύπριος ηγέτης. Συμπληρώνει, μάλιστα, ότι «το Πλαίσιο περιελάμβανε στοιχεία σχετικά με το εδαφικό, την πολιτική ισότητα, το περιουσιακό, την ισότιμη μεταχείριση, την ασφάλεια και τις εγγυήσεις» (και όχι, φυσικά, μόνο για την ασφάλεια και τις εγγυήσεις).
  4. Ζητά από τους δύο ηγέτες να εγκαταλείψουν την τακτική της ασάφειας στην ενημέρωση της κοινής γνώμης, και να λάβουν μέτρα ώστε, σε περίπτωση νέων συνομιλιών, οι πολίτες να ενημερώνονται ολοκληρωμένα για το πλαίσιο του διαλόγου και για τα ουσιώδη ζητήματα.

Το ΔΣ του ΟΠΕΚ θεωρεί ότι οι δύο ηγέτες στην Κύπρο σύντομα θα υποχρεωθούν να απαντήσουν τελεσίδικα στο δίλημμα: Θα μετατρέψουν τη Λευκωσία σε νέες Πρέσπες, ή θα παραμείνουν στην ασφάλεια του λαϊκισμού, όπως η αντιπολίτευση σε Ελλάδα και Σκόπια; Θα συμπεριφερθούν ως ιστορικοί ηγέτες, ή θα παραμείνουν απλώς οι επικεφαλής δύο κοινοτήτων;

Από το ΔΣ του ΟΠΕΚ

ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΟ – ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ. ΤΙ ΠΑΡΑΓΕΙ ΤΟ ΑΛΥΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ;

35264724_1164129373728598_2458599770273349632_n

Περιουσιακό και φυσικό αέριο απασχόλησαν εκδήλωση του ΟΠΕΚ και της πρωτοβουλίας ‘Αμμόχωστος η Πόλη μας’ στη Λεμεσό ΚΥΠΕ – Αντώνης Γκιλδάκης – ΚΥΠΡΟΣ/Λευκωσία 12/06/2018 12:31

Αντί να αφήνονται οι εκτοπισθέντες να πουλούν την περιουσία τους στα κατεχόμενα στην “επιτροπή ακίνητης περιουσίας”, το κράτος θα μπορούσε να τους στηρίξει με κάποια φόρμουλα αγοράς των περιουσιών αυτών, ανέφερε ο νομικός και δικηγόρος με εμπειρία στα θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων Αχιλλέας Δημητριάδης.

Μιλούσε χθες, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για το περιουσιακό και το φυσικό αέριο, με φόντο την απουσία εξελίξεων στο Κυπριακό, που διοργάνωσαν ο Όμιλος Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας μας (ΟΠΕΚ) και η Πρωτοβουλία Πολιτών «Αμμόχωστος, η Πόλη μας», σε ξενοδοχείο της Λεμεσού.

Στην ίδια εκδήλωση, ο διεθνολόγος και Διευθυντής του PRIO Κύπρου, Χάρης Τζήμητρας, αναφέρθηκε στις εξελίξεις γύρω από το φυσικό αέριο, σε συνάρτηση με το περιφερειακό και διεθνές πλαίσιο, αλλά και την απουσία διαπραγματευτικού πλαισίου στην Κύπρο. Έπρεπε να αναμένεται ότι η κατάρρευση των συνομιλιών θα έχει συνέπειες, είπε ενώ συμπλήρωσε ότι «στην αντίληψη της διεθνούς κοινότητας, η Τουρκία δεν είναι ίσως η μόνη που κατηγορείται, όπως στο παρελθόν».

Στην τοποθέτησή του, ο κ. Δημητριάδης είπε ότι «πρέπει να σκεφτούμε τις περιουσίες που μας έδωσαν οι γονείς μας». «Εμένα με δίδαξαν ότι δεν πρέπει να πουλάς την περιουσία σου εκτός και αν είναι το τέλος του κόσμου. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για περιουσίες που αφήσαμε πίσω», πρόσθεσε.

Αν η δικιά μας γενιά δεν κάνει κάτι για να διευθετήσει τα των περιουσιών μας, νομίζετε ότι τα παιδιά μας έχουν προσλαμβάνουσες του τί σημαίνει να περπατάς πάνω στην άμμο του Βαρωσιού όταν πέφτει ο ήλιος ή να κολυμπάς στη Γλώσσα, διερωτήθηκε. Αυτές τις εμπειρίες δεν καταφέραμε να τις μεταδώσουμε στα παιδιά μας, τουλάχιστον να διευθετήσουμε τα των περιουσιών μας, σημείωσε ο κ. Δημητριάδης.

Ο δικηγόρος, που έχει χειριστεί πολλές προσφυγές στο ΕΔΑΔ, ξεκίνησε την ομιλία του θέτοντας στους παρευρισκόμενους το ερώτημα: «Θα επιστρέφατε στην περιφραγμένη πόλη της Αμμοχώστου αν άνοιγε υπό τ/κ διοίκηση και η Τουρκία σας έλεγε να αιτηθείτε την περιουσίας σας στην επιτροπή ακίνητης ιδιοκτησίας;».

Αναφέρθηκε σε παλιότερες μελέτες του Πανεπιστημίου Κύπρου, λέγοντας ότι αν είναι σωστές οι εκτιμήσεις, τότε μόνο ένας στους πέντε εκτοπισμένους θέλει να επιστρέψει υπό τ/κ διοίκηση σε περίπτωση λύσης. Το υπόλοιπο 80% θέλει να ξέρει πριν από τη λύση του Κυπριακού τί αποζημίωση θα πάρει μετά τη λύση, πρόσθεσε.

Παρατήρησε ωστόσο ότι επί 44 χρόνια συζητείται το θέμα των δικαιωμάτων του χρήστη και του ιδιοκτήτη, αλλά κανένας δεν μιλάει για το ύψος των αποζημιώσεων, που αφορά και την πλειοψηφία των εκτοπισθέντων.

«Αυτού του είδους τα πράγματα πρέπει να αρχίσουν να συζητούνται» είπε και αναφέρθηκε στο υπολογισμό των αποζημιώσεων, ιδιαίτερα στον απόηχο της υπόθεσης Ιωάννου στο ΕΔΑΔ.

Πρόκειται για την υπόθεση αιτήτριας με κυπριακή και βρετανική υπηκοότητα, η οποία είχε προσφύγει το 2008 στην «επιτροπή», ζητώντας αποζημιώσεις για περιουσία στην κατεχόμενη Κώμα του Γιαλού. Οι απαιτήσεις της ανέρχονταν σε 1,8 εκ. στερλίνες, ενώ η τουρκική πλευρά προσέφερε το ποσό των 60 χιλ. στερλινών για διευθέτηση της υπόθεσης.

Όπως είπε ο κ. Δημητριάδης, εξετάζοντας το θέμα της αποζημίωσης στην «επιτροπή ακίνητης περιουσίας», η τουρκική πλευρά θα παρουσιάσει τα στοιχεία που έχει από το 1974 από το Κτηματολόγιο Αμμοχώστου, καθώς και τις μετέπειτα αξίες, οι οποίες όμως είναι πιο χαμηλές υπό το φως της τουρκικής κατοχής.

Από την άλλη πλευρά, είπε, η κ. Ιωάννου θα παρουσιάσει την εκτίμηση ενός Ελληνοκύπριου εκτιμητή, με την πλάστιγγα να γέρνει υπέρ των τουρκικών θέσεων.

«Το δίλημμα που έχει η Κυπριακή Δημοκρατία τώρα είναι αν θα υποστηρίξει την προσπάθεια της όποιας κυρίας Ιωάννου ενώπιον της επιτροπής ακίνητης περιουσίας» διότι τα πράγματα τρέχουν και οι αποζημιώσεις που δίνονται από την «επιτροπή» δημιουργούν προηγούμενο, είπε ο κ. Δημητριάδης.

Αναφερόμενος στους ιδιοκτήτες περιουσιών στα κατεχόμενα, είπε τέλος ότι αντί να αναγκάζονται να τις πουλούν σε εξευτελιστικές τιμές στην «επιτροπή», το κράτος θα μπορούσε να τους βοηθήσει, αγοράζοντας τις περιουσίες αυτές με δικαίωμα να τις αγοράσουν πίσω μετά από κάποια χρόνια. «Πόσα λεφτά θα χρειαστούν; Περίπου €25 εκ. το χρόνο. Θυμίζω τα €30 εκ. που χάρισε ο Φόρος φέτος για ορισμένα ποδοσφαιρικά σωματεία» κατέληξε.

Στην τουρκική εξωτερική πολιτική υπάρχει στρατηγική, ανέφερε από την πλευρά του ο διεθνολόγος Χάρης Τζήμητρας, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι θα πρέπει να αναμένονται εξελίξεις σε ό,τι αφορά τις τουρκικές ενέργειες στο θέμα του φυσικού αερίου.

«Η Τουρκία δεν αναλίσκεται σε τακτικισμούς, όπως θέλουμε εμείς να πιστεύουμε», καθώς, όπως είπε, στην τουρκική εξωτερική πολιτική μπορεί να αλλάζουν οι προσεγγίσεις, αλλά διαχρονικά ο στόχος παραμένει.

Ανέφερε παράλληλα ότι η απάντηση θα πρέπει να αναζητηθεί στην εκπόνηση στρατηγικής, λαμβάνοντας υπόψη τα περιφερειακά δεδομένα και εξελίξεις, που δεν είναι πάντοτε υπέρ της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και την προοπτική της συνεργασίας με τους Τουρκοκύπριους.

«Αντί να προσπαθήσουμε να χρησιμοποιήσουμε την ενέργεια ως πλατφόρμα συνεργασίας τοπικά, αλλά και περιφερειακά, το αφήσαμε να αποτελέσει ακόμη ένα κεφάλαιο στη διένεξη επί της αρχής» είπε.

Σημείωσε παράλληλα ότι η διεθνής κοινότητα στηρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία στο επί της αρχής δικαίωμά της για εξόρυξη των φυσικών πόρων «αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι την στηρίζει στην εκμετάλλευση τους στην απουσία των Τουρκοκύπριων».

Εξέφρασε παράλληλα την εκτίμηση ότι ακόμη και αν εντοπιστούν επιπλέον ποσότητες φυσικού αερίου στην κυπριακή ΑΟΖ, από επιχειρηματική και οικονομική σκοπιά θα είναι πολύ δύσκολο να τύχουν εκμετάλλευσης.

Αυτή τη στιγμή, εξήγησε, στην Ευρώπη το φυσικό αέριο πωλείται περίπου προς 3 δολάρια ανά μονάδα, προερχόμενο κυρίως από τη Ρωσία. Για το κυπριακό φυσικό αέριο είπε ότι «η καλύτερη τιμή που θα μπορούσαμε να πετύχουμε στην πλατφόρμα – χωρίς να το στείλουμε στην Ευρώπη – είναι 6 δολάρια». Συνεπώς, συνέχισε, με πραγματιστικούς όρους, το ερώτημα δεν είναι αν έχουμε ή δεν έχουμε φυσικό αέριο, αλλά τί να το κάνουμε.

Ως προς τη στήριξη που λαμβάνει η Λευκωσία, ο κ. Τζήμητρας αναφέρθηκε στο παράδειγμα της κρίσης, με την παρεμπόδιση του γεωτρύπανου της ΕΝΙ από τουρκικά πλοία. «Οι περίφημοι φίλοι μας, οι οποίοι αντέδρασαν με εξαιρετικά χλιαρές δηλώσεις, δεν πρέπει να λαμβάνονται ως δεδομένοι» συμπλήρωσε.

Αναφερόμενος στην εμπλοκή του αμερικανικού παράγοντα στο Κυπριακό, ο κ. Τζήμητρας είπε ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η αμερικανική Κυβέρνηση, σημείωσε, απέχει παντελώς από την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, ενώ ποτέ στο παρελθόν οι ΗΠΑ, αλλά και η ΕΕ, δεν είχαν τόσο μικρή επιρροή στην Τουρκία.

Αυτή τη στιγμή, συνέχισε, προσπαθούν οι ΗΠΑ να τα ξαναβρούν με την Τουρκία, την οποία δεν είναι διατεθειμένες να χάσουν από σύμμαχο στην περιοχή «και συνεπώς θα πρέπει να γίνουν εκπτώσεις». «Καλές οι δηλώσεις Μίτσελ…αλλά πρέπει να είμαστε ρεαλιστές» είπε, αναφερόμενος στον Υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδιο για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις και στις πρόσφατες δηλώσεις του για την Κύπρο.

Κατέληξε λέγοντας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να κάνει συγκεκριμένες κινήσεις, δείχνοντας στη διεθνή κοινότητα ότι εννοεί τη συνεργασία με πρακτικούς όρους, όπως τη δημιουργία επιτροπών ή την προώθηση νομοσχεδίων. «Στο τέλος της ημέρας εμείς θα ζήσουμε με τα αποτελέσματα των πράξεών μας και για αυτό το λόγο πρέπει να σχεδιάσουμε το μέλλον μας με στρατηγική και πέραν από τακτικισμούς» κατέληξε.

(ΚΥΠΕ/ΑΓΚ/ΜΜ)

ΘΕΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΟΜΕΝΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ

Το ΔΣ του ΟΠΕΚ θεωρεί ιδιαίτερα ελπιδοφόρα εξέλιξη για τη σταθερότητα στην περιοχή των Βαλκανίων το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Αθήνας και Σκοπίων για επίλυση του προβλήματος, που ταλανίζει εδώ και δεκαετίες τις δύο χώρες, βρίσκεται σε πολύ καλό δρόμο.  Επιπρόσθετα, το ΔΣ του ΟΠΕΚ επισημαίνει σχετικά τα εξής:

 

  1. Η λύση στην οποία φαίνεται να καταλήγουν οι δύο πλευρές, όπως όλες οι πιθανές λύσεις σε ζητήματα διακρατικών σχέσεων, είναι μια λύση συμβιβασμού. Ανεξαρτήτως του μεγέθους του οποιουδήποτε προβλήματος, λύσεις «απόλυτης δικαίωσης» της μιας πλευράς επιτυγχάνονται μόνο με αιματηρούς πολέμους.

 

  1. Η λύση που προδιαγράφεται στο θέμα του ονόματος του κράτους των Σκοπίων («Βόρεια Μακεδονία») είναι στην ουσία της η ίδια με αυτήν που απέρριψε η Αθήνα το 1992, όπως περιλαμβανόταν στο «πακέτο Πινέιρο» («Νέα Μακεδονία»). Μετά από μια διαδρομή σχεδόν 30 χρόνων, το αποτέλεσμα ήταν να αναγνωριστεί το κράτος των Σκοπίων  από την πλειονότητα των κρατών-μελών του ΟΗΕ με την ονομασία που το ίδιο επιθυμούσε (ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας»), και η Ελλάδα να χάσει σημαντικά διεθνή ερείσματα.

 

  1. Τα δεδομένα άλλαξαν όταν μια νέα πλειοψηφία σχημάτισε κυβέρνηση στα Σκόπια. Η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση Ζάεφ ανέτρεψε την αδιέξοδη πολιτική Γκρούεφσκι. Ο σκοπιανός Υπουργός εξωτερικών Ν. Δημητρόφ εξήγησε την αλλαγή: «Ψάχναμε απαντήσεις σε λάθος αιώνα, στην εποχή του Μ. Αλεξάνδρου, και όχι στο σήμερα». Η πολιτική των Σκοπίων άλλαξε γιατί ο Ζάεφ έπεισε την πλειονότητα του λαού του ότι του αξίζει ένα καλύτερο αύριο.

 

  1. Τα βασικά στοιχεία μιας συμβιβαστικής λύσης (σύνθετη ονομασία καθολικής χρήσης, μετατροπή της διμερούς συμφωνία σε διεθνής με την σφραγίδα του ΟΗΕ, ενσωμάτωση της νέας ονομασίας στο σύνταγμα), φαίνεται να ικανοποιούν τα δύο μέρη και αυτός είναι ο μόνος δρόμος  για να φτάσει σε αίσιο τέλος η διαπραγμάτευση. Από αυτήν την εξέλιξη οι δύο λαοί θα βγουν κερδισμένοι. Η Ελλάδα θα επιστρέψει στον δρόμο της κανονικότητας στη βαλκανική της πολιτική, ενώ τα Σκόπια θα μπορούν να προσδοκούν ένταξη στην Ε.Ε..

 

  1. Το ΔΣ του ΟΠΕΚ σημειώνει τη μεγάλη σημασία μιας συμφωνίας για την εξωτερική πολιτική της Ε.Ε. – στην περιοχή και ευρύτερα. Η ΕΕ προσφέρει κίνητρα και ευκαιρίες. Είναι ευθύνη της κάθε ηγεσίας να κάνει τις ευκαιρίες πραγματικότητα, ή να παραμείνει στο περιθώριο, προσκολλημένη στη ρητορεία της σύγκρουσης και της διαίρεσης. Οι λαοί πείθονται να ακολουθήσουν μια διαφορετική πολιτική. Οι πλειοψηφίες κτίζονται όταν υπάρχει πολιτική βούληση και πρόσωπα που μπορούν να εκφράσουν μια νέα εποχή.

 

Από το ΔΣ του ΟΠΕΚ

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΚΤΗΣ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΙΕΡΑΡΧΗΣΕΙ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΤΙΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ

Οφείλει να λειτουργεί απερίσπαστος από προσωπικές συμπάθειες ή αντιπάθειες

Το ΔΣ του ΟΠΕΚ θεωρεί ότι ο Γενικός Ελεγκτής έχει διαδραματίσει κατά το παρελθόν σημαντικό ρόλο στην αποκάλυψη σκανδάλων κακοδιαχείρισης του δημόσιου χρήματος, γι’ αυτό και ο Όμιλος είχε διοργανώσει δύο μεγάλες εκδηλώσεις, σε Λευκωσία και Λεμεσό, με τον κ. Οδυσσέα Μιχαηλίδη ως κύριο ομιλητή. Διαθέτοντας, λοιπόν, το τεκμήριο της καλής πίστης, τα μέλη του ΔΣ του ΟΠΕΚ αισθάνονται ότι δικαιούνται ως σώμα να διατυπώσουν την άποψή τους για τις επιλογές του Γενικού Ελεγκτή, ιδιαίτερα κατά τον τελευταίο χρόνο:

 

  1. Μια σειρά από παρεμβάσεις και συμπεριφορές του κ. Οδυσσέα Μιχαηλίδη δημιουργούν την εντύπωση ότι δεν παραμένει ανεπηρέαστος, ως όφειλε, από προσωπικές συμπάθειες ή αντιπάθειες. Επίσης, η κατ’ επανάληψη υποχώρησή του στον πειρασμό να δημιουργεί κλίμα εναντίον θεσμών ή προσώπων, όχι πάντα με τη μέγιστη ακρίβεια στις αναφορές του σε αυτά, πλήττει την αξιοπιστία του θεσμού τον οποίο υπηρετεί.

 

  1. Η δημόσια και συνεχής αντιπαράθεση του Γενικού Ελεγκτή με άλλους ανεξάρτητους θεσμούς, κατά κανόνα χωρίς ουσιώδη αποχρώντα λόγο, δημιουργεί στην κοινωνία την αίσθηση ότι δεν μπορεί να έχει εμπιστοσύνη συνολικά στους ανεξάρτητους θεσμούς.

 

  1. Η επικέντρωση του κ. Μιχαηλίδη στην κατά προτεραιότητα διερεύνηση μιας μόνο κατηγορίας πιθανών υποθέσεων αποτελεί επίσης πλήγμα στην αξιοπιστία του θεσμού. Ενώ στην κοινωνία είναι διάχυτη η αίσθηση ότι πολλοί πολιτειακοί θεσμοί πάσχουν στη λειτουργία τους και πιθανότατα υποφέρουν από φαινόμενα διαπλοκής και διαφθοράς, ο Γενικός Ελεγκτής επικεντρώνει την προσοχή του σχεδόν αποκλειστικά σε περιφερειακής σημασίας θέματα. Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο δυσάρεστο, από τη στιγμή που τυγχάνουν διερεύνησης σχεδόν αποκλειστικά θεσμοί, πρόσωπα, ή δραστηριότητες, τα οποία άμεσα ή έμμεσα συνδέονται με την προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού στη βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

 

Το ΔΣ του ΟΠΕΚ καλεί τον Γενικό Ελεγκτή να αναθεωρήσει τις προτεραιότητές του και να αξιοποιήσει τις πολλές ικανότητές του προς όφελος του θεσμού και προς όφελος της εξυγίανσης της δημόσιας ζωής στην Κύπρο. Μια διερεύνηση των υπερκοστολογήσεων σε έργα υποδομής που ανατίθενται για δεκαετίες στις ίδιες εταιρείες (δρόμοι, σχολεία κλπ.), των προμηθειών σε εξοπλισμούς και εφοδιασμούς της Ε.Φ., των διάτρητων «αποσπάσεων» προσωπικού σε υπουργεία, της εκμετάλλευσης των τουρκοκυπριακών περιουσιών και της βιομηχανίας διαβατηρίων, θα ήταν ίσως μια πρώτη καλή αρχή για τον κ. Μιχαηλίδη, η οποία θα έδινε περιεχόμενο στο έργο του.

 

Από το ΔΣ του ΟΠΕΚ